بررسی بازی Hitman 3

20 سال پیش استودیوی کوچکی از دانمارک با نام IO Interactive، یک قاتل کچل را به دنیای بازی‌های ویدئویی هدیه کرد و این سفر پر فراز و نشیب بالاخره در Hitman 3 به عنوان آخرین قسمت از سه گانه World of Assassination به پایان هیجان انگیز خود رسید. در این مقاله به بررسی بازی hitman 3 میپردازیم.

داستان Hitman 3

دقیقاً در نقطه‌ای آغاز می‌شود که آخرین محتوای قابل دانلود نسخۀ قبلی به پایان رسید، مأمور 47 و Lucas Grey با بدست آوردن محل اختفای صحنه‌گردانان اصلی سازمان Providence که از پشت پرده تمام حوادث دنیا را کنترل می‌کنند، رهسپار کشور امارات شده‌اند تا برای همیشه جهان را از چنگال این سازمان رها کنند اما در همین زمان مدیر اجرایی این سازمان با نام رمز Constant، از اسارت دیگر همپیمانانِ 47 فرار کرده تا باز کردن این گره مرگبار سخت‌تر از قبل شود.

در شرایطی که تئوری‌های توطئه همین چند روز پیش داشت کار دست یکی از ابرقدرت‌های جهان می‌داد، به پایان رساندن روایتی که بر پایۀ یکی از کهنه‌ترین‌های این تئوری‌ها استوار شده، احتمالاً مایه‌هایی از شک و تردید را در ذهن سازندگان ایجاد کرده است اما با نگاهی به گذشته این سری، می‌بینیم که عناوین مختلف آن، روایت نسبتاً سادۀ خود را حول محور سازمان‌های در سایه و کنترل‌کنندگان فاسد آن‌ها بنا کرده‌اند و به نسبت خیل عظیمی از آثار روایی دیگر، تقریباً هیچ وقت حالتی کارتونی و فانتزی به درونمایۀ داستان خود وارد نکردند که همین مسئله به واسطۀ فساد افسارگسیخته‌ای که از جانب بانک‌ها و کمپانی‌های چند ملیتی در دنیای واقعی شاهد هستیم، کمک کرده تا روایت Hitman 3 و مسیری که طی می‌کند، قابل قبول و باورپذیر به نظر برسد، حداقل به اندازه‌ای که یک بازی ویدئویی هیجانی می‌توان باورپذیر باشد.

گیم پلی بازی Hitman 3

 بازی از حس طنز خود فاصله نگرفته و در گوشه و کنار هر مرحله شاهد رویدادهایی هستیم که کمی از تاریکی بیش از اندازۀ این نسخه می‌کاهد و جذابترینِ این مسیرهای انحرافی، احتمالاً در مرحله‌ای اتفاق می‌افتد که بازیکن می‌تواند خود را به عنوان یک کارآگاه خصوصی جا زده و مشغول حل یک پروندۀ خودکشی/قتل شود که با برخی از انتخاب‌های خاص می‌توان آن را به ابزاری برای رسیدن به هدف نهایی و به قتل رساندن آن هدف، تبدیل کرد. Hitman 3 مثل دو نسخۀ قبلی برای کاوشگری بازیکن ارزش قائل می‌شود و گشتن در گوشه گوشۀ هر مرحله کمک می‌کند تا داستان آدم‌هایی که هدف ما در هر مرحله هستند روشنتر شود و به واسطۀ همین آگاهی بیشتر، راههای بیشتری برای دستیابی به آن اهداف داشته باشیم.

به طور سنتی عناوین مختلف سری «هیتمن» داستان‌هایی پیچیده با شخصیت‌‌پردازی‌های پر زرق و برق ندارد و هیتمن 3 هم از این قاعدۀ کلی مستثنی نیست اما تمرکز بیشتر روی 47 و گذشتۀ او به همراه روابطی که با همپیمانان خود دارد، باعث خلق لحظاتی به یادماندنی در این قسمت شده که خوشبختانه سد راه گیم‌پلی نشده‌اند، هر چند در مورد مرحلۀ پایانی احتمالاً در مورد این گزاره با واکنش‌های متضادی از جانب مخاطبان رو به رو خواهیم شد.

در رابطه با گیم‌پلیِ دورۀ جدید هیتمن، حرف تازه‌ای در مورد هستۀ اصلی آن نمی‌توان گفت چرا که به جز یک دوربین جیبی که وظیفۀ هک کردن را برعهده دارد، چیز تازه‌ای به کار اضافه نشده (البته به جز امکان تجربۀ مراحل با گیم‌پلی VR که ما امکان تجربۀ آن را نداشتیم) و کارهای همین دوربین را با تعدادی از همان ابزار سنتی قدیمی، می‌توان انجام داد ولی نکتۀ اصلی اینجاست که هستۀ اصلی این سری از زمان Blood Money به حدی از بلوغ رسیده که نیاز به تغییرات خاصی ندارد تا تجربه‌ای دلپذیر را رقم زند و موفقیت عنوانی که نام هیتمن را یدک می‌کشد، نهایتاً وابسته به این نکته است که سازندگان چه مراحلی برای مخاطبان تدارک دیده‌اند تا از این هستۀ اصلی استفاده کنند و اینجاست که Hitman 3 مطابق عادت معمول این سری تبدیل به یکی از کم رقیب‌ترین آثار موجود در بازار می‌شود.

به رسم سنت شماره‌های اخیر، این بار هم 6 مرحلۀ اصلی (به علاوۀ یک بخش آموزشی) از دوبی تا یک قطار در حال حرکت پیش روی ما قرار دارد که در هر مرحله باید به اهداف متفاوتی دست پیدا کنیم تا ادامۀ کار در دسترس ما قرار بگیرد. همانطور که در قسمت قبلی سازندگان دست به ایجاد چالش جدیدی در اهداف اصلی زدند (پیدا کردن و کشتن هدفی که از چهره و مشخصات ظاهری او اطلاعاتی در دست نداریم آن هم در شهر شلوغ بمبئی!)

این بار این تجربه‌گرایی سوپرایزهای جدیدتری را به ارمغان آورده و مثلاً در یکی از مراحل باید با حضور در کلابی در حومۀ برلین، دست به شکار افرادی بزنیم که نه تنها در پی شکار ما هستند بلکه در استتار کردن هم دستکمی از 47 ندارند. چنین فضای پارانوئیدی که با یک مقدمۀ وهم‌انگیز در کنار پمپ بنزینی که یادآور لحظات آغازین Resident Evil 2 است آغاز می‌شود، تمامی هوش و حواس مخاطب را به کار می‌گیرد تا بیش از پیش احساس نقش‌آفرینی در قالب بی‌رقیبترین قاتل حرفه‌ای جهان را به بازیکن منتقل شود.

همانند نسخه‌های قبلی، تعدادی راهکار اصلی در هر مرحله گنجانده شده که به کمک آن‌ها می‌توان به اهداف مورد نظر دست پیدا کرد و البته می‌توان این راهکارهای از پیش تعیین شده را به طور کامل کنار گذاشت و راه خود را برای رسیدن به مقصد به طراحی و برنامه‌ریزی کرد به طوری که در عین حال که می‌توان به شکلی کاملاً مخفیانه کار خود را انجام داد، در جهت با پیدا کردن تعدادی سلاح مرگبارتر می‌توان هر جنبنده‌ای را که در مرحله می‌بینیم به قتل برسانیم تا بالاخره به هدف اصلی برسیم. انتخاب کاملاً با مخاطب است اما هر چه مأموریت خود را تمیزتر انجام دهید، از کشتن افراد غیرهدف خودداری کنید و حضور و خروج شما در مرحله هیچ زنگ خطری را به صدا در نیاورد، امتیاز بیشتری می‌گیرید که باعث دستیابی به امکانات بیشتری می‌شود که تجربۀ مجدد هر مرحله را تبدیل با تجربه‌ای تازه می‌کند و یا می‌توان این ابزار و راه‌های مخفی جدید را برای انجام مأموریت‌های غیراصلی هر محیط (Escalation Missions) یا مأموریت‌های ساخته شده توسط دیگر بازیکنان مورد استفاده قرار داد.

مسئله اینجاست که آیا شما از آن دسته از بازیکنانی هستید که به چالش تکرار کردن مراحل با روش‌ها تازه علاقه‌مندند یا فقط دوست دارید که یک بار بازی را تمام کرده و آن را کنار بگذارید، اگر جزء دستۀ دوم هستید Hitman 3 و نیاز به همیشه آنلاین بودن آن برای دسترسی به بخش قابل توجهی از امکاناتش، چندان محصول ایده‌آلی برای شما حساب نمی‌آید.

برگرفته از مقاله بازی مگ

درباره admin

Check Also

بازی The Walking Dead Onslaught

از مهمترین عناوین واقعیت مجازی اخیر که به تازگی منتشر شده است می‌توان به بازی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *